एउटा जंगल जहाँ सिंह, हात्ती, बाघ, ब्वाँसो, बिरालो, काग, हरिण सर्पलगायत बस्दथे । ती सबै जंगलमा बस्ने भएकाले आ–आफ्नै जीविकाका लागि संघर्ष गरिरहेका थिए । जंगल बस्ने ती जनावरहरुमध्ये सिंहले सबैलाई हुँकार गथ्र्यो । उसको हुँकारले जंगलका सबै जीवजन्तु त्रसित हुन्थे अनि उसको छायाँ पर्नासाथ सब डराएर भाग्थे । सिंह र बाघ बेलाबेलामा एकअर्कामा झम्टिराख्थे ङार्र... ङुर्र... गरिरहन्थे । तर केही समयदेखि सिंह र बाघ एकअर्कामा यति मिल्न थाले कि, यी दुई जस्तुले आफ्ना सारा शक्ति मिलाएर जंगलका सारा जीवजन्तुलाई तर्साउँदै वर्षौं राज गर्न खोजिरहेको ब्वाँसोले चाल पायो ।
एक दिन ब्वाँसोले सिंहको विपक्षमा भएका सबैलाई बैठक डाक्यो । ब्वाँसोले डाकेको बैठकमा सबै जीवजन्तु भेला भए । ब्वाँसोले बैठकमा एजेण्डा प्रस्तुत गर्यो । उसले पेस गरेको एजेण्डामा सबैले सहमत जनाए । ब्वाँसोको एजेण्डा थियो आपूmहरु बसेको नजिकका जंगलमा बस्ने आफ्ना मित्रहरुलाई गोप्यरुपमा एकत्रित गर्ने अनि त्यही भीडभित्र छिमेकी सिंहलाई घुसाएर सामूहिकरुपमा सिंह र बाघलाई त्यो जंगलबाट खेद्ने।
वर्षौंदेखि आफ्नो पुस्ता बसेको जंगलमा सिंह र बाघ मिलेर आफूहरुमाथि अन्याय गरेको अरु जनावरलाई असह्य भएको थियो । सधैं लखेटिरहने त्यो सिंहलाई कसैले पनि तह लगाउन नसक्ने भएपछि जंगलका सारा जीवजन्तु डरले नै होला चुपचाप थिए । विचरा उनीहरु सहेर बस्नेबाहेक अर्को विकल्प पनि थिएन ।
वल्लो जंगल र पल्लो जंगलदेखि खोलापारिसम्म रहेका जंगलका सिंहलाई त्यो कुरा थाहा थियो । ती सबै यो जंगललाई आफ्नो चरन मैदान बनाउने प्रयासमा थिए । त्यसका लागि उनीहरुले आफूले चाहेजस्तो जनावर खोजिरहेका थिए । बेलाबेलामा बाहिरी जंगलका सिंहहरु आफ्ना लागि आहार खोज्दै रुप फेर्दै चर्दैचर्दै त्यहाँ पुग्ने पनि गरेका थिए । त्यसरी चर्दै हिँड्ने क्रममा ब्वाँसोसँग भेट भएको थियो । ती सिंहहरुले ब्वाँसोकै रुप धारणा गरेर उसलाई आफ्नो नजिक बनाएका थिए । उसलाई आफ्नो जंगलमा लगेर घुमाउने र आहारको व्यवस्था पनि गर्दै आएका थिए ।
त्यसरी आफ्नो जंगलमा पटक–पटक ल्याएर आहार ख्वाइसकेपछि त्यही सिंहले आफू सिंह भएको र छिमेकी जंगलको सिंहले अन्य जनावरलाई दुःख दिएको बहाना बनाएर त्यो जंगलका जीवजन्तुलाई सुख बाँड्ने आश्वासन दिएको थियो । आफ्नो जंगलको सिंह र बाघले दिएको दुःख ज्यादतीकाविरुद्ध ब्वाँसो क्रुद्ध थियो । उसलाई पनि ‘ढुंगा खोज्दा देउता मिल्यो’ भनेजस्तै भयो । ब्वाँसोलाई पनि सिंह र बाघले अरुलाई जस्तै खेदिरहेका थिए । त्यसैले ब्वाँसोले गोप्यरुपमा छिमेकी सिंहले भनेजस्तै उसकै सहयोग लिएर जंगलका सबै पशुपन्छी, जीवजन्तुलाई आफ्नो प्रभावमा पार्न सफल भएको थियो ।
ब्वाँसोले जीवजन्तुलाई आफ्नो प्रभावमा पारेर विस्तारै जंगलमा राज जमाउने प्रयास गरिरहेको थियो । ब्वाँसोको त्यो गतिविधि सिंह र बाघले विस्तारै चाल पाउँदै गइरहेका थिए । ब्वाँसोले जंगलका अधिकांश जनावरलाई आफ्नो प्रभावमा पारेर तिनीहरु सबैको शक्तिको आडमा सिंह र बाघमाथि बेलाबेलामा झम्टने गर्दथ्यो । त्यो बाघ र सिंहलाई मन परिरहेको थिएन ।
जंगलका जनावरहरु सिंह र बाघका विरुद्ध त्यही ब्वाँसोसँग लाग्न थालेपछि ब्वाँसोलाई कसरी जंगलबाट लेखेट्न सकिन्छ भन्ने योजना सिंह र बाघले बनाइरहेका थिए । तर ब्वाँसोले वरपर सबैतिर जंगलका विभिन्न खाले जनावरलाई आफ्नो मुठ्ठीमा पारिसकेको थियो । अब त जंगलमा सिंह र बाघको होइन ब्वाँसोको राज चल्न थालिसकेको थियो । ब्वाँसोको त्यो राज र जनावरहरुको प्रभाव जावो ब्वाँसो त हो नि भन्दै सिंह र बाघले किन टेर्थे र ?
जंगलमा वर्षौंदेखि राजा भएर बसेका सिंह र बाघ मिलेर बेलाबेलामा ब्वाँसोको हुँकार पनि गर्थे । त्यसो गरिरहँदा साराका सारा जीवजन्तुलाई सिंह र बाघविरुद्ध घेरा हाल्न पुग्थे । अब एउटा जनावर भए पो ‘क्वाप्पै’ खानु । सिंह र बाघलाई चिन्ताले घेर्न थालिसकेको थियो । तर ब्वाँसो गोप्यरुपमा चाल बुन्दै आफूलाई माया गरेर सुरक्षा दिन खोज्ने जनावरलाई भरपुर प्रयोग गरिरहेको थियो । ब्वाँसोले सिंह र बाघमाथि जनावरलाई प्रयोग गरिरहेको छु भनेर दंग थियो । तर ब्वाँसोलाई छिमेकी जंगलका सिंहले उसकै बासस्थान सिध्याउने षडयन्त्र गरिरहेको पत्तै थिएन ।
ब्वाँसोलाई माया गरेजस्तै गरी आफ्नो जंगलमा बोलाउँदै आहार ख्वाउने गर्दथे । ती सिंहले ब्वाँसोलाई मात्र आफ्नो जंगलमा आहारको व्यवस्था गरेन । उसका अन्य जनावरलाई पनि रोजेअनुरुपको आहार ख्वाउँदै आफ्नो पञ्जामा पारिसकेको थियो । लामो समयदेखि आफ्नो जंगलमा बोलाएर आहारविहारको व्यवस्था गरिरहेका वल्लो जंगल र पल्लो जंगलका सिंहले ब्वाँसोलाई अब मौसम ठीक भएकोले उसको जंगलको सिंहलाई घेराबन्दी पार्ने योजना दिएर आफ्नो जंगलका शक्तिशाली जनावरलाई समेत पठाएर बाघ र सिंहलाई जंगलबाट खेद्न पठाए ।
ब्वाँसोले सोहीअनुरुप जंगलभरिका सहयोगी जनावरलाई आफ्नो जंगलको सिंह र बाघलाई एकैपटक घेरा हाली ङार्र... ङुर्र... गर्दै खोला कटाए । खोला काटेर अर्कै जंगलमा शरण लिएर बसेका बाघ र सिंहले आफूहरुले वर्षौंदेखि राज गरेको जंगलबाट लखेटिनुपरेपछि फेरि कसरी ब्वाँसा र अन्य जनावरलाई तह लगाउन सकिन्छ भनेर त्यही जंगलमा लुकेर हेरिरहेका थिए । खोलापारिबाट भए पनि ङार्र.. ङुर्र... गर्न भने छाडेका थिएनन् । पारि पुगेपछि मात्र थाहा पाए कि कसको शक्ति कुन बेला आउँदो रहेछ ।
तर, विडम्बना नै भनौं जंगलबाट बाघ र सिंहलाई लखेटिरहँदा धेरै साना जनावरहरुले कोही थिचिएर, कोही कुल्चिएर त कोही अर्को जंगलबाट आएका सिंहबाट चिथोरिएर मर्नुपरेको थियो । जंगलका ठाउँ–ठाउँमा विभिन्न जन्तुहरु मरेका मात्र भेटिन्थे । ब्वाँसो दंग थियो बाघ र सिंह लखेट्न पाएकोमा ।
सिंह र बाघलाई जंगलबाट लखेट्न पाएको ब्वाँसो केही समय त जंगली जनावरको रोजाइमा नै पर्यो । जब आफूलाई आहार खुवाएका वल्लो जंगल र पल्लो जंगलका सिंहले ब्वाँसोलाई ङार्र... ङुर्र... गर्न थाले त्यसपछि मात्र ब्वाँसोले चेत पायो । अरुको आहार र साथमा आफ्नो जंगल नै सखाप पार्न खोजिरहेको ब्वाँसोलाई नै जसले पहिले आहार खुवायो उसैले नै जंगलबाट लेखेटेर जंगल आफ्नो कब्जामा लिने प्रयास गर्यो ।
सिंह र बाघ पारिबाट हेरिमात्र रहेका छन्, नवप्रवेशी सिंहले ब्वाँसोलाई पनि घपाइसकेको छ । अहिले जंगलमा सर्प, बिच्छी, हरिण, काग, बिरालो, सर्प सबै आफूलाई शक्तिशाली भन्दै जंगल कब्जा गर्ने होडमा दौडिएका छन् । विचरा ती बिच्छी, सर्प, हरिण आफैं लडिरहे तर जंगल त खोला पारिकै सिंहले कब्जा गरिसक्यो पत्तै पाएनन् । पढ्नेलाई सुनको माला, थाहा पाउनेलाई फूलको माला । यो कथा जो शक्तिशाली हुन्छ उसैकोमा जाला !
