सेतो दरबारभित्र सेतै खोल लगाएको कुर्सीमा पनि नबिर्सी गनगन गर्दै थिए । यो भएन त्यो भएन । यसो गरिस्, त्यसो गरिस्, अब तँलाई छाडिन्न ! गनगनकुमारलाई धनकुमारले पनि हो मा हो मिलाउँदै थिए । अरु दुई–चार जना पनि घोक्रो फुट्नेगरी होहल्ला गर्ने भीडमा नै थिए । कोही रमिता हेरेर खित्का छाडेर हाँसिरहेका थिए ।
वारिको कुर्सीमा बसेका मानिसहरु पारिका कुर्सीमा बसेका मानिसहरुलाई आँखा तरातर पनि नगरेका होइनन् । तर आँखा तरेर दर्शकलाई जादू देखाउनेबाहेक के नै गरेको थियो । एकथरी भन्दै थियो तँ ठग होस् । अर्कोथरी चिच्याउँदै थियो तैँले खाएकै होस् । तैँले लिएकै होस् । तेरो नाममा त्यसै कसरी जान्छ त ? केटाकेटी भाँडाकुटी खेल खेल्दा झगडा गरेजस्तो लाग्दै थियो । सेतो दरबारको त्यो बैठक कोठा ।
बैठक कोठामा ओछ्याइएको रातो कार्पेटमा लमकलमक लम्कँदै व्यासजीको आसनमा गएर लामकाने गनगनलाई अझ गनगन गर्दै थिए । एऽ मेरो खोल्ने ? त्यसो भए तेरो पनि खोल्दिन्छु । उसको पनि खोलिदिन्छु । त्यसो जोइ–पोइको पनि खोलिदिन्छु ! तँ भन्दा म के कम ? तैँले बोल्न पाउने मैले नपाउने ? तेरो पनि सबै थाहा छ मलाई, तँ बाख्रा गोठालो के–के गरिस् थाहा छैन र ? मैले मात्र गल्ती गरेको छु हँ ! ओहोऽ सधैं आफैंमात्र रजाइँ गर्ने भन्ठानेको होला । तेरा दिन गए, अब मेरा दिन आए । लामकानेले झट्का हान्दै गयो । लामकानेको झट्कामा रमाउँदै चार–पाँच जना ठेट्नाहरु टेबल ठोक्दै थिए । हो हो, होइन भन्ने को ?
गनगनका वरिपरिका स्वाँठहरु पनि अर्कोतिरबाट भन्दै थिए छाडिन्न । त्यसै कुर्सीमा बस्न पाइन्छ ? कहिले जालसाँझी गर्ने, कहिले ठगी गर्ने अनि फुत्त दुनियाँलाई डुबाएर हिरो बन्ने ?
ए मैले गर्दा चाहिँ हिरो बन्ने भनेर आरोप लगाउनेले आफूले गरेको चाहिँ केही देख्नु पर्दैन ? तैँलेचाहिँ के गरिस् ? कहिल्यै आफ्नो अनुहार हेरेको छस् ? अरुलाई पाएमात्र खोक्ने ? त्यस्ता खोक्न हाम्ले पनि जान्या छम् ।
सधैं उनीहरुले मात्र कब्जा जमाइरहनुपर्ने । अरुको पनि पालो आउनु प¥यो नि । धेरै करकर नगर, मैले फेरि सबै खोतल्छु नि । मेरो खोइरो खन्ने काम नगर, बाख्रा खाने बोका !
ओइऽ त्यहाँ बसेर फूर्ति नगर है, सुग्रिव ! कसले खायो बाख्रा ? तँलाई बोका । जे पायो त्यही बोल्दो रैछ । आफू मुनिका कार्जेकर्ता बनाएर आफ्नै छानबिन पनि कतै हुन्छ ? सक्छस् भने आसन छाड्न । आसन नै नछाडि अनेक थरी कुरा गर्दै नगर । खेल्ने भए एक्लै–एक्लै भिड्न आइज । सक्छस् ? साइबर स्यालहरु देखाएर मलाई धम्क्याउने काम नगर है भन्दिएको छु ।
के को साइबर स्याल, सक्छस् भने तँ पनि राख्न । तँलाई त पत्याउन पनि त प¥यो नि ! ऊ बेला पत्याए भन्दैमा सधैं पत्याउँछन् र ? एक पटकको मूर्ख जनता हुन् पत्याइहाल्छन् । सधैंभरि एउटै ठाउँमा बसेर खाइरहने । ठेक्कापट्टा गर्न नपाएपछि मलाई रिस । ऊ बेला मैले गरेको गुन सबै बिर्सेछन् । ठिकै छ । भोलिका दिन हामी पनि हेरौंला । दिन त हाम्रो पनि आउँला नि । कम्ता गरेका छौं मलाई । दुःख दिन पनि कम दिएका छैनन् । अहिलेसम्म पनि चुप लागेर बसेको छु । यस्तो दिन आउँछ तिमीहरुलाई । अनि थाहा पाउँछौं ।
खुत्लाऽइदेउ त्यस्ता कुरा । हामी पनि कच्चा खेलाडी हो र ? कस्ता–कस्ता काण्डलाई एकैछिनमा झिरिप्प पार्न पनि सक्छौं । सुन काण्डदेखि नुन काण्डसम्म जोगाउनेलाई ठिस हान्ने ? गनगनले अर्ति उपदेश दिँदै पनि निकै झ्वाँक चलेपछि सुग्रिवको ओठ ताल सुके छ कि क्या हो । एक लिटर पानी कलकल भ्याए ‘अब त्यसै छाडिन्न’ सुग्रिवले सिसो पानी खाएसँगै अलिअलि जोश पठाए । यता सुग्रिव बोल्दै जाँदा लामिछानेहरुको पैदलमात्र भन्ने चर्चा गराए । जस्तो काम के भयो ? सरकारी गाडी चढ्न पाको छ हैन ? अब त सीधा कुरा मात्र हुन बाँकी छ । जनताले विश्वास गरेपछि तिमीले विश्वास गर या नगर ।
पालो अब हाम्रै हो । विगतदेखि वर्तमानसम्म हेर्ने मान्छेहरु देख्न पाएको छैन । सबको कुरा सबलाई थाहा छ किन भन्ने भनेर मात्र हो । आफैं कुरा लगाउने अनि आफैं विशेष चिज भनेर भन्दै हिँड्ने । यो अब अति भो । अति हुँदाहुँदै खति नहोस् भनेर हामी लाग्या छौं । तिमीसँग ठूला मान्छेहरु, तिमीसँग एसम्यान पनि चाहिन्छ । उसलाई चाहिँ के चाहिएको छ भन्दा सत्ता चाहिएको छ । सत्ताविना अरु कुरा चाहिँदैन । हामीले त भोग्यौं । तपाईंलाई जे चाहिन्छ त्यही भन्नुहोला ।
नयाँ टेण्डरबाट अलिअलि भए पनि खुराक आइसक्या छ । अब छाड्ने कुरा त हुँदै हुँदैन । कि वारी हुन्छ कि पारी । ‘चोक्टा खान गएकी बूढी झोलमा डुबेर मरी’ हुन दिँदैनौं । चोक्टा खान गएपछि चोक्टा नै खाने हो । तिम्रा सबै कुरा हेरि पनि सक्या छौं, देखि पनि सक्या छौं । बरु सेतो घर छाडिन्छ तर तिमीलाई छाडिन्न । हेप्ने पनि सीमा हुन्छ नि ! पूरै खुइलिनेगरी एकोहोरो पेलेको पेल्यै गर्ने पनि हुन्छ ? तैँले खान हुने, मैले खान नहुने ? तैँले चोर्न हुने, मैले चोर्न नहुने ! अब तैँले जे गरेको छस् म पनि त्यही नै गर्ने हो । यही बसेर गर्ने हो । सेतो दरबारभित्रै बसेर तरबार चलाउने हो ?
तिमीहरुले वर्षौं लुट्यौ, ठग्यौ । अब मैले पनि ठग्ने हो । लुट्ने हो । तँ भन्दा म के कम देख्याछस् ? हेर्दै जा कि सहकारी छैन, कि बाख्रा छैन । केटो अब भिड्न हिँड्यो हिँड्यो । एक कान, दुई कान, मैदान । ल आइज भिडौं कहाँ भिड्ने ? तँ चोर, म पनि चोर ! तैँले चोरेको थिइस्, अब म पनि चोर्नै आको हुँ के गर्छस् ?
जुन जोगी आए पनि कानै चिरेका । कस्ता–कस्ता आए गुलेली खेलाए मट्यांग्रा सत्यानाश !
